ನೌಕೆ - ಪಯಣ



ನಮ್ಮ ಬಾಳ ನೌಕೆಯಲ್ಲಿ
ತೇಲಿ ಹೋಗುವ।
ದೂರದೊಂದು ಕಡಲ ಕರೆಗೆ
ಹಾಯ್ದು ಸಾಗುವ॥

ನಮ್ಮ ಪುಟ್ಟ ನೌಕೆಯಲ್ಲಿ
ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವ।
ಬಿರುಗಾಳಿಯು ಬೀಸಿದಾಗ
ಲಂಗರಿಳಿಸುವ॥

ತೇಲುತಲಿರೆ ಸೌಮ್ಯದಿಂದ
ನಮ್ಮ ನೌಕೆಯು।
ನೆಮ್ಮದಿಯಲಿ ಶಾಂತವಾಗಿ
ಸಮಯ ಕಳೆಯುವ॥

ಶಾಂತ ರೌದ್ರ ಸಾಗರವಿದು
ಭಾವ ವಿಧ ವಿಧ ।
ಸಮಚಿತ್ತದಿ ಎದುರಿಸೋಣ
ಎಲ್ಲವೂ ಹದ॥

ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಕ್ಷಾರವಿದ್ದ
ನೀರು ಬಹುವಿದೆ।
ಬಾಯಾರಿದ ಬಾಯಿಗಿಂದು
ಬೊಗಸೆ ಬೇಕಿದೆ॥

ಬೇರೆಯೊಬ್ಬನಿಹನು ಎಲ್ಲೊ
ನಮ್ಮ ಕಾಯುತ।
ನಮ್ಮ ಹೊಣೆ, ಅವನೇ ಜಾಣ
ಎಂದು ನಮಿಸುವ॥

ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳು

ಕಾಮೆಂಟ್‌‌ ಪೋಸ್ಟ್‌ ಮಾಡಿ

ಈ ಬ್ಲಾಗ್‌ನ ಜನಪ್ರಿಯ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳು

ಕನಸುಗಳು

ಉಗಾದಿ

“ಕಳೆದ” ಸ್ನೇಹ